http://koyli2.blogfa.com/ روز نوشته های من fa blogfa.com Wed, 23 Dec 2009 05:15:32 GMT http://koyli2.blogfa.com/post-27.aspx تقدیم به عزیزی که چشم هایش مهربان است</P> <P> </P> <P>دوستت داشتم </P> <P>نگاهم سراسر شوق بود </P> <P>و این همه دور از من بودی</P> <P>من لبخند تو را می جستم </P> <P>نگاه مهربانت را</P> <P>تردید ابری ضخیم شد بر باور چشم هایت</P> <P>اشکم را ندیدی </P> <P>و انتظارم را</P> <P>مدیون نگاهت بودم</P> <P>که رهایم کردی</P> <P>از بودنت سرشار می شدم </P> <P>و باز شک می کردم</P> <P>که آیا این تو بودی یا من!</P> <P>دوستت داشتم</P> <P>با همه محکوم بودنم به فنا</P> <P>زیر سنگینی حرف های ناگفته </P> <P>سکوت ابدی را تجربه کردم </P> <P>و دلتنگی</P> <P>پایان انتظارم شد...</P> Wed, 23 Dec 2009 05:15:32 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=27 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-27.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-26.aspx <P align=justify>پسر کوچولو چتر نویی خریده بود ... خوشحال و ذوق زده می خواست چترش را باز کند و رو سرش بگیرد ... مادر به پسرک گفت اگه تو اتوبوس چترت را باز کنی همه به تو می خندند.... پسرک اما برایش مهم نبود که بقیه چی فکر می کنند و همچنان اصرار داشت تا چتر کوچولوی رنگارنگش را باز کند... بالاخره مادر تسلیم شد و پسرک چتر را گشود.... چتر را روی سر گرفته بود در حالیکه نه بارانی بود نه آفتابی.... هیچ کس به پسرک نخندید .... همه با خوشحالی به صورت گرد و تپل پسرک می نگریستند  ... خوشحالی ... </P> <P align=justify>یادش به خیر </P> <P align=justify>وقتی بچه بودیم و از دیدن هر چیز نو و تازه ای ذوق می کردیم... بزرگ شدیم چیزهایی نو و تازه هنوز هم تو دنیا هستند ... هنوز هم با این که بزرگ شدیم عاشق یاد گرفتن چیزهای جدید هستیم ... هنوز گاهی بین روز مرگی ها لحظات درخشنده ای توی زندگی هست ... </P> <P align=justify>خدای دانای تمام عالم</P> <P align=justify>خدای خالق</P> <P align=justify>خدایی که همه چیز ها را می دانی</P> <P align=justify> چطور خسته  از تکرارنمی شوی</P> <P align=justify>آیا وقتی انسان را خلق کردی همان لذت را داشتی که انسان ها وقتی چیز جدیدی را می یابند ...؟</P> <P align=justify>شاید حوصله خدا هم از تکراری شدن  سر امده؟</P> <P align=justify>شاید خدا  دنبال چیزی جدید می گرده؟</P> <P align=justify>چیزی که خود خدا را هم شگفت زده کنه...؟</P> <P align=justify>شاید خدا  یک روز به خودش بگه خوب اینم اخرش حالا چی باید بشه؟</P> <P align=justify>شما می دونید...؟؟</P> <P> </P> Thu, 26 Nov 2009 08:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=26 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-26.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-25.aspx  </P> <P>برایت می نوشتم</P> <P>که پر از پریشانیم و دلتنگی</P> <P>کجا رفته ای مهربانم</P> <P>که هیچ کجا نمی یابمت</P> <P>به هر حلقه می آویزم</P> <P>به هر چشم دل می بندم</P> <P>به هر راه پا می گذارم</P> <P>دروغی بیش نیست!</P> <P>دروغی که فریاد می زند تو هستی</P> <P>و من نمی بینمت  نمی یابمت </P> <P>بی هیچ نشانی</P> <P>به کجا می روی؟</P> <P>این بودنت دروغ نیست</P> <P>این نشان ها </P> <P>این عطر آکنده در فضا</P> <P>همه از توست مهربانم</P> <P>این خیال </P> <P>توهم</P> <P>نه </P> <P>حقیقتی محض است</P> <P>فریبم نداده اند</P> <P>بودن تو دلیل نمی خواهد</P> <P>من احساست می کنم با تمام پریشانی هایم دلتنگی هایم </P> <P>هذیان نمی گویم</P> <P>خسته نیستم</P> <P>زنده ام نفس می کشم </P> <P>در این ابهام زیستن کشنده است </P> <P>مثل انتظار بی پایان</P> <P>اما یقین که تو هستی</P> <P>این امید نیست که با امید نمی شود زیست</P> <P>در این زمانه دروغ </P> <P>تو کیستی؟</P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> Tue, 20 Oct 2009 05:14:17 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=25 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-25.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-24.aspx  </P> <P> </P> <P>سکوت می کنم </P> <P></P> <P>تا تاب بیاروم</P> <P>تا نشکنم باورهای خرافی مردمانی را </P> <P>که سخت درگیرند با بودن خویش</P> <P>زیستنم به گونه ای در هم می پیچد </P> <P>که عصیانگر باشم</P> <P>و من بی خودانه می کوشم</P> <P>این راه را رفتن</P> <P>در سلامت</P> <P>که پرتگاه لغزان عصیانگری</P> <P>راه را  دشوار کرده است</P> <P>با کفش هایی فرسوده</P> <P>ناتوان تر از آنچه غرورم باور سازد</P> <P> </P> <P>به این دل خوش دارم که تقدیر بوده</P> <P>و مرا هیچ راهی نیست</P> <P>تا نلغزم </P> <P>و چه بی اختیار</P> <P>فرو می افتم</P> <P>با لاف هایی که می زدم</P> <P>بر باورهای استوار مذهبم</P> <P> </P> <P>شایدچشم هایم بینا شود</P> <P>بر بت های کبر و غروری که مشرکانه می پرستم</P> <P>و باور سازم </P> <P>نه یکتا پرستم</P> <P>که سر خم می سازم در هر گذرگاه که سدی باشد</P> <P>تا بگذرم </P> <P>تن به آب خواهم داد </P> <P>و هستی بر باد</P> <P>تا ایمن باشم </P> <P>و خویشتن را می فریبم که تقدیرم بود</P> <P>نه اختیار</P> <P> </P> <P>طول و عرض ها را می بافم</P> <P>لباسی به نام تشیع بر تن خواهم کرد </P> <P>تا خود را پاک جلوه دهم</P> <P>و این نیز باورم خواهد شد</P> <P>فلسفه زیستن را می دانم</P> <P>و چشم های بسته ام </P> <P>کمک می کند تا هیچ نبینم</P> <P>پس مرا گناهی نیست!</P> Sat, 01 Aug 2009 05:12:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=24 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-24.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-22.aspx <P dir=rtl>این شعر فروغ فرخزاد را نوشتم چون احساس کردم فروغ در زمانی مثل </P> <P dir=rtl>ما می زیست. چه چیز بعد گذر زمان عوض شده؟ چه چیز تغییر کرده؟</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>فاتح شدم</P> <P dir=rtl>خود را به ثبت رساندم</P> <P dir=rtl>خود را به نامی، در یک شناسنامه، مزین کردم</P> <P dir=rtl>و هستی ام به یک شماره مشخص شد</P> <P dir=rtl>پس زنده باد 678 صادره از بخش 5 ساکن تهران</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>دیگر خیالم از همه سو راحتست</P> <P dir=rtl>آغوش مهربان مام وطن</P> <P dir=rtl>پستانک سوابق پر افتخار تاریخی</P> <P dir=rtl>لالایی تمدن و فرهنگ</P> <P dir=rtl>و جق و جق جقجقه  قانون ....</P> <P dir=rtl>آه</P> <P dir=rtl>دیگر خیالم از همه سو راحتست</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>از فرط شادمانی</P> <P dir=rtl>رفتم کنار پنجره، با اشتیاق، ششصد و هفتاد و هشت بار هوا را که از غبار پهن</P> <P dir=rtl>و بوی خاکروبه و ادرار، منقبض شده بود</P> <P dir=rtl>درون سینه فرودادم</P> <P dir=rtl>و زیر ششصد و هفتاد و هشت قبض بدهکاری</P> <P dir=rtl>و روی ششصد و هفتاد و هشت تقاضای کار نوشتم: </P> <P dir=rtl>فروغ فرخزاد"!"</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>در سرزمین شعرو گل و بلبل</P> <P dir=rtl>موهبتیست زیستن، آن هم </P> <P dir=rtl>وقتی که واقعیت موجود بودن تو پس از سالهای سال</P> <P dir=rtl>پذیرفته می شود</P> <P dir=rtl>جایی که من با اولین نگاه رسمیم از لای پرده، ششصد و هفتاد و هشت</P> <P dir=rtl>شاعر را می بینم</P> <P dir=rtl>که حقه بازها، همه در هیئت غریب گدایان</P> <P dir=rtl>و لای خاکروبه، به دنبال وزن و قافیه می گردند</P> <P dir=rtl>و از صدای اولین قدم رسمیم</P> <P dir=rtl>یک باره از میان لجنزارهای تیره، ششصد و هفتاد و هشت</P> <P dir=rtl>بلبل مرموز </P> <P dir=rtl>که از سر تفنن</P> <P dir=rtl>خود را به شکل ششصد و هفتاد و هشت کلاغ سیاه پیر در آورده اند</P> <P dir=rtl>با تنبلی به سوی حاشیه روز می پرند</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>و اولین نفس زدن رسمیم</P> <P dir=rtl>آغشته می شود به بوی ششصد و هفتاد و هشت شاخه گل سرخ</P> <P dir=rtl>محصول کارخانه عظیم پلاسکو</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>موهبتیست زیستن، آری</P> <P dir=rtl>درزادگاه شیخ ابودلقک کمانچه کش  فوری</P> <P dir=rtl>و شیخ ای دل ای دل تنبک تبار تنبوری .....</P> <P dir=rtl>و هنر</P> <P dir=rtl>گهواره مولفان فلسفه (ای بابا به من چه ولش کن)</P> <P dir=rtl>مهد مسابقات المپیک هوش- وای!</P> <P dir=rtl>جایی که دست به هر دستگاه  نقلی تصویر و صوت می زنی، </P> <P dir=rtl>از آن بوق نبوغ نابغه ای تازه سال می آید</P> <P dir=rtl>و برگزیدگان فکری ملت</P> <P dir=rtl>وقتی که در کلاس اکابر حضور می یابند</P> <P dir=rtl>هریک به روی سینه، ششصد و هفتاد و هشت کباب پز برقی</P> <P dir=rtl>و بر هر دو دست، ششصد و هفتاد و هشت ساعت ناوزر ردیف کرده و می دانند </P> <P dir=rtl>که ناتوانی از خواص تهی کیسه بودنست، نه نادانی</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>فاتح شدم بله فاتح شدم</P> <P dir=rtl>اکنون به شادمانی این فتح</P> <P dir=rtl>در پای آینه، با افتخار، ششصد و هفتاد و هشت شمع نسیه</P> <P dir=rtl>می افروزم</P> <P dir=rtl>و می پرم به روی تاقچه تا با اجازه چند کلامی</P> <P dir=rtl>درباره فواید قانونی حیات</P> <P dir=rtl>به عرض حضورتان برسانم</P> <P dir=rtl>و اولین کلنگ ساختمان رفیع زندگیم را </P> <P dir=rtl>همراه با طنین کف زدنی پر شور</P> <P dir=rtl>بر فرق فرق خویش بکوبم</P> <P dir=rtl>من زنده ام، بله ، مانند زنده رود، که یک روز زنده بود</P> <P dir=rtl>و از تمام آن چه که در انحصار مردم زندست، بهره خواهم برد</P> <P dir=rtl>و می توانم از فردا</P> <P dir=rtl>در کوچه های شهر، که سرشار از مواهب ملی است</P> <P dir=rtl>و در میان سایه های سبکبار تیرهای تلگراف</P> <P dir=rtl>گردش کنان قدم بردارم</P> <P dir=rtl>و با غرور، ششصد و هفتاد و هشت بار ، به دیوار مستراح های عمومی بنویسم:</P> <P dir=rtl>خط نوشتم که خر کند خنده</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من می توانم از فردا</P> <P dir=rtl>همچون وطن پرست غیوری</P> <P dir=rtl>سهمی از ایده ال عظیمی که اجتماع</P> <P dir=rtl>هر چهارشنبه بعد از ظهر، آن را</P> <P dir=rtl>با اشتیاق و دلهره دنبال می کند </P> <P dir=rtl>در قلب و مغز خویش داشته باشم</P> <P dir=rtl>سهمی از آن هزار هوس پرور هزار ریالی(تومانی!)</P> <P dir=rtl>که می توان به مصرف یخچال و مبل و پرده رساندش</P> <P dir=rtl>با آن که در ازای ششصد و هفتاد و هشت رای طبیعی</P> <P dir=rtl>آن را شبی به ششصد و هفتاد و هشت مرد وطن بخشید</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من می توانم از فردا</P> <P dir=rtl>در پستوی مغازه خاچیک</P> <P dir=rtl>بعد از فروکشیدن چندین نفس، ز چند گرم جنس دست اول خالص</P> <P dir=rtl>و صرف چند بادیه پپسی کولای ناخالص</P> <P dir=rtl>و پخش چند یاحق و یا هو و وغ وغ و هو هو</P> <P dir=rtl>رسما به مجمع فضلای فکور و فضله های فاضل روشنفکر</P> <P dir=rtl>و پیران مکتب داخ داخ تاراخ بپیوندم</P> <P dir=rtl>و طرح اولین رمان بزرگم را</P> <P dir=rtl>که در حوالی سنه ششصد و هفتاد و هشت شمسی تبریزی</P> <P dir=rtl>رسما به زیر دستگاه تهیدست چاپ خواهد رفت</P> <P dir=rtl>بر هر دو پشت ششصد و هفتاد و هشت پاکت</P> <P dir=rtl>اشنوی اصل ویژه بریزم</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من می توانم از فردا</P> <P dir=rtl>با اعتماد کامل</P> <P dir=rtl>خود را برای ششصد و هفتاد و هشت دوره یک دستگاه مسند مخمل پوش</P> <P dir=rtl>در مجلس تجمع و تامین آتیه</P> <P dir=rtl>با مجلس سپاس و ثنا میهمان کنم</P> <P dir=rtl>زیرا که من تمام مندرجات مجله هنر و دانش- و تملق و کرنش را می خوانم</P> <P dir=rtl>و شیوه (درست نوشتن) را می دانم</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من در میان توده سازنده ای قدم به عرصه هستی نهاده ام</P> <P dir=rtl>که گرچه نان ندارد، اما به جان آن</P> <P dir=rtl>میدان دید و بازدید وسیعی دارد </P> <P dir=rtl>که مرزهای فعلی جغرافیایی اش</P> <P dir=rtl>از جانب شمال، به میدان پر طروت و سرسبز تیر</P> <P dir=rtl>و از جنوب، به میدان باستانی اعدام</P> <P dir=rtl>و  در مناطق پر ازدحام، به میدان توپخانه رسیده است</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>و در پناه آسمان درخشان و امن امنیتش</P> <P dir=rtl>از صبح تا غروب، ششصد و هفتاد و هشت قوی قوی هیکل گچی</P> <P dir=rtl>به اتفاق ششصد و هفتاد و هشت فرشته</P> <P dir=rtl>-         آن هم فرشته از خاک و گل سرشته-</P> <P dir=rtl>به تبلیغ طرح های سکون و سکوت مشغولند</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>فاتح شدم بله فاتح شدم</P> <P dir=rtl>پس زنده باد 678 صادره از بخش 5 ساکن تهران</P> <P dir=rtl>که در پناه پشتکار و اراده</P> <P dir=rtl>به آنچنان مقام  رفیعی رسیده است، که در چارچوب پنجره ای</P> <P dir=rtl>در ارتفاع ششصد و هفتاد و هشت متری سطح زمین قرار گرفته است</P> <P dir=rtl>و افتخار این را دارد </P> <P dir=rtl>که می تواند از همین دریچه- نه از راه پلکان- خود را </P> <P dir=rtl>دیوانه بار به دامان مهربان مام وطن سرنگون کند</P> <P dir=rtl>و آخرین وصیتش اینست</P> <P dir=rtl>که در ازای ششصد و هفتاد و هشت سکه، حضرت استاد آبراهام صهبا</P> <P dir=rtl>مرثیه ای به قافیه کشک در رسای حیاتش رقم زند</P> Sun, 26 Apr 2009 05:30:51 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=22 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-22.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-21.aspx سلام به همه دوستانم</P> <P>اگر چه خیلی دیر شده ولی سال نو مبارک</P> <P>حرفی ندارم جز یه جمله از بودا </P> <P>"هستی همه رنج است و برای رهایی از رنج باید از عطش هستی </P> <P>رهایی یافت"</P> <P>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P> </P> <P dir=rtl>چقدر سنگین است باری بردوش</P> <P dir=rtl>کوچه های ماتم زده را پیمودن و مدام خود را نوید دادن </P> <P dir=rtl>که این راه پایانی دارد</P> <P dir=rtl>وقتی دریا تو را می خواند </P> <P dir=rtl>تو محتاج دستان خیس و گرم آن </P> <P dir=rtl>منع می شوی تا خود را به آبی بی کران بسپاری</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>چقدر خاک آلوده است</P> <P dir=rtl>پاهای تاول زده دخترک کولی</P> <P dir=rtl>که مست مست می رقصید</P> <P dir=rtl>و هراس چشم هایش در وحشی آرام آدمیان</P> <P dir=rtl>گم می شد </P> <P dir=rtl>وقتی زمزمه نگاه های دریده را</P> <P dir=rtl>بر طوفان عریان بالا پوشش می سپرد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>چقدر ننگین است خنده های دروغین صورتک های سرخ فام</P> <P dir=rtl>که هر روز بر باور دور خورشید</P> <P dir=rtl>امید را تقسیم می کنند</P> <P dir=rtl>تا غربت دست های خالی خود را </P> <P dir=rtl>از آبشار پر تلاطم هستی پنهان دارند</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>چقدر شیرین، تلخ و بی مانند است</P> <P dir=rtl>آرامش اساطیری مردگان خفته در گورهایی </P> <P dir=rtl>که با باد زمزمه می کنند حقیقت زیستن پوچ انسانها را</P> <P dir=rtl>تا لالایی تقدیر این سرزمین باشد </P> <P dir=rtl>بر مرزهای سکوت خداوندگاری فراموش شده</P> <P dir=rtl>که نفرین کرد مردمانش را </P> <P dir=rtl>ساکنان دور</P> <P dir=rtl>و این بود زادگاه من!</P> <P> <P> </P> <P></P> Wed, 15 Apr 2009 10:07:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=21 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-21.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-20.aspx تقدیم به یک عزیز</P> <P>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P>نگاهت پر از شوق زیستن بود که چون شیشه می درخشید</P> <P align=center>آینه ای از دنیا و کودکی هایم</P> <P>من در جهل بالیدم و با این جهل گنهکار شدم </P> <P align=right>توبه ام از آگاهیست که من را سنگسار می کنند...؟</P> <P align=right> </P> <P>باور داشتم روزی خود خواهم شد در وجود دیگری</P> <P>در جلو خویش خواهم ایستاد تا واگویه کند شوق زیستنم را </P> <P align=center>آنگاه که من مُردم در این دریای بی هویت نادانی</P> <P>اکنون نگاهم آینده توست </P> <P align=left>چاه عمیق سیاهی که انتهایش آگاهانه ترین سکوت خواهد بود</P> <P>لرزش دستانم از ترس نیست</P> <P align=center>شوق بودن توست که حادثه را تکرار می کند </P> <P align=center>و من واژه واژه درد را برایت خواهم گفت</P> <P>تا خود شوی</P> <P>نه تبلور دروغین حقیقتی زشت</P> <P align=center>که به تفسیر غلط می شود</P> <P>دوستت دارم </P> <P>با تمام باورم و این پاکترین قصه نوشته شده به دست ابلیسی است</P> <P align=center>که هر روز تکفیر می شود</P> <P>عریانی حقیقتی زشت را باور دار</P> <P>نه تن پوش دروغین پادشاهی را </P> <P align=center>که همگان کورکورانه تحسینش می کنند</P> <P>ایمان بیاور بر نگاهت که این داستانیست که خداوندگار سرزمین خاک</P> <P align=center>در قالب جدید می نگاردش </P> <P>تا باز هم بهشت دروغین خویش را </P> <P align=center>در جنگ بی امان حراج بسپرد</P> Thu, 12 Feb 2009 08:30:48 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=20 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-20.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-19.aspx گناهم چه بود! <P></P> <P>ــــــــــــــــــــ</P> <P>من اشک پسری بی روحم  بر گونه دخترکی آوار</P> <P>نمی دانم در خشونت مردانه احساس زنانگیم گم شد</P> <P> یا مردی بودم که در باور ضعفی زنانه مردم ... .</P> <P>چادر بر سر در کوچه های بزک کرده پی عفاف می گردم</P> <P>و هی پایم لنگ می زند از کفش های پاشنه دار زن همسایه</P> <P>پسرانه تر از همیشه در بلوز آبی رنگم قد می کشم </P> <P>تا بر لبان دخترکان عشوه گر شهر</P> <P>گم  شوم</P> <P>دست هایم می لرزد - بوی تند سیگار گلویم را می آزارد</P> <P>هاله ای از دود تن پوش آوارگیم می شود </P> <P> به یاد می آورم  گیسوانی بلند دارم </P> <P>و کمند ابروانی که به صید آمده است</P> <P>دست در دست پسران </P> <P>کوچه های شهر را می دوم  تا انتها</P> <P>که بازهم خود را لو دهم</P> <P>تا بگویم من مردَم </P> <P>و باز هم زنانگیم را دفن کنم در زیر هیاهوی مردان درونم</P> <P>که بر آن اشک می ریزند</P> Sat, 24 Jan 2009 05:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=19 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-19.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-18.aspx سلام به همه دوستان خیلی خوبم <P></P> <P>این روزها سرم خیلی شلوغ بود چند بار هم می خواستم به روز کنم اما اینترنت مشکل داشت و هر بار</P> <P>که ثبت می کردم  با این مشکل مواجه می شدم و اینترنت قطع می شد</P> <P>امروز اما اومدم یه سوال بکنم</P> <P>کی ما می تونیم آرامش داشته باشیم </P> <P>کجا آرامش را می توان پیدا کرد ( نصیحت نکنید)</P> <P>گاهی وقت ها قوانین انسانی و اجتماعی خیلی بی خود می شه با همه این که لازمه زندگیه</P> <P>ببخشید یکی به من بگه چه جوری می شه به دیگران آرامش داد بدون این که نصیحتش کرد و همه اش </P> <P>براش فرضیه بافی کرد</P> <P>چه جوری می شه احساس را از دریچه نگاهت به قلب شکسته ای گسیل داد که حس ترحم نباشه</P> <P>چه جوری می شه خندید که اشک دیگری جاری نشه</P> <P>چه جوری می شه دوست داشت بدون این که توقعی داشت  بدون نیاز به همراهی فقط برای خودت </P> <P>می شه بدون این که سنگ بشی زندگی کرد</P> <P>بدون ریا و دروغ بدون این همه استرس !!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟</P> <P>منتظرم</P> <P>مثل سال ها </P> <P>منتظرم </P> <P>برای سال ها</P> Mon, 15 Dec 2008 09:59:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=18 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-18.aspx http://koyli2.blogfa.com/post-17.aspx سلام به همه دوستان گلم</P> <P align=justify>این متن را وقتی خیلی از این قصه ها خسته شدم نوشتم اما اونی که هیچوقت خسته نمی شه قصه هاشو هر جور بخواد می نویسه ببخشید که لحن کلام زیادی عامیانه است</P> <P align=justify>دنیا با تولد شروع می شود و یک قصه٬ قصه ها تکرار می شوند و پایان...</P> <P align=justify>مثل یه خواب می مونه دوست داری تموم نشه یا یه کابوس که همه اش دوست داری بپری از خواب و ببینی تموم شده.مرز خیال و حقیقت در هم می ریزه در هم و برهم می شه و تو مثل خیلی ها نمی دونی چی واقعیه؟!</P> <P align=justify>دوست داری بخوابی و هیچ خوابی نبینی ذهنت خالی بشه و بعد... مهم نیست. تو خسته ای و فکر می کنی خواب ابدی کی میاد..؟ خوابی که بعدش بیداری نباشه! هیچی نباشه!</P> <P align=justify> قصه ها هستند چه بخواه چه نخواهی گاهی با شادی گاهی با غم قصه ها تکرار می شن و تو با همشون گریه می کنی فرقی نمی کنه خنده دار باشن یا گریه دار</P> <P align=justify>گاهی فکر می کنی نویسنده این قصه ها خسته نمی شه؟ او دوست داره یه قصه را به هزار شیوه بنویسه! وقتی تو فکر می کنی یه قصه نو شروع شده٬ می بینی این همون قصه است فقط سبک نوشتنش عوض شده...</P> <P align=justify>همه قصه ها یه شروع داره" جیغ" دیر یا زود٬ اما این جیغ این صدا همون آهنگ یکی بود یکی نبودیه که تو قصه ها می خونیم حالا چه فرقی می کنه که این جیغ از کجاست... از غارهای عهد حجر یا لوکس ترین اتاق یه آسمان خراش در شهری متمدن....؟!</P> <P align=justify>اما پایان قصه... ٬ فکر می کنی چی باشه؟ "یک سکوت"! سکوتی که رو لبهای شخصیت قصه نقش می بنده٬ حالا چه فرقی می کنه با درد باشه یا لبخند؟!</P> <P align=justify>شاید یه روز٬ قصه نویس هوس کنه همه شخصیتهارو تو یه قصه عجیب با هم روبرو کنه؟ شاید یه روز خودش هم وارد قصه ها بشه؟ شاید هم آخرین قصه را بنویسه....!شاید هم او از قصه هاش راضی نیست٬ شاید می خواد بهترین قصه رو بنویسه٬  شاید  ...</P> <P align=justify>کسی نمی دونه اما شاید یه روز قصه نویس بزرگ بیاد تو دنیای قصه هاش و بگه اخر این قصه چیه تا کلاغ سرگردان به خونش برسه........!؟</P> Wed, 03 Sep 2008 05:51:12 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=koyli2&postid=17 koyli2 http://koyli2.blogfa.com/post-17.aspx